دانشگاه سمنان مدیریت زنجیره ارزش راهبردی 3092-6386 3 1 2026 04 21 A Framework for Integrating Life Cycle Assessment into Building Value Chain Management: An Environmental and Economic Analysis چارچوبی برای تلفیق ارزیابی چرخه حیات در مدیریت زنجیره ارزش ساختمان: یک تحلیل زیست‌محیطی و اقتصادی 1 21 10325 10.22075/svcm.2025.39486.1065 FA امید رضائی فر گروه مهندسی عمران، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران. 0000-0002-4753-7775 محمد سرجوقیان گروه مهندسی عمران، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران 0009-0002-3397-5499 سیده مرضیه قیامی تکلیمی گروه مهندسی عمران، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران Journal Article 2025 10 24 The extensive consumption of raw materials in the construction industry has led to the overexploitation of natural resources and a significant increase in energy use throughout various construction phases. The selection of materials with high embodied energy not only raises energy demand during production but also contributes to higher operational energy consumption over the building’s service life. The objective of this study is to analyze the environmental impacts of common building materials and determine their position within the value chain from a sustainable development perspective. The research employed the Life Cycle Assessment (LCA) method using data from the Ecoinvent v2.0 database. The assessment covered the stages of material production, transportation, construction, and end-of-life disposal for widely used materials such as brick, cement, wood, steel, aluminum, insulation materials, and glass. The evaluated indicators included primary energy demand, CO₂ emissions, water consumption, waste generation, and transportation impacts, all analyzed within the framework of the construction value chain. The findings revealed that natural materials such as wood and cellulosic fibers have the lowest environmental impacts, whereas industrial materials like tiles, aluminum, and steel exhibit the highest. The use of recycled materials, green fuels, and advanced manufacturing technologies can significantly reduce CO₂ emissions and overall energy demand. LCA thus serves as an effective tool for informed decision-making within the building material value chain. Furthermore, promoting clean technologies, establishing national databases for building materials, and encouraging the use of environmental labeling can foster healthy competition among producers and advance the transition toward sustainable construction practices. مصرف گسترده‌ مواد خام در صنعت ساختمان منجر به استفاده‌ بی‌رویه از منابع طبیعی و افزایش مصرف انرژی در مراحل مختلف ساخت‌وساز شده است. انتخاب مصالح با انرژی بالا، نه تنها در مرحله‌ تولید، بلکه در طول عمر بهره‌برداری ساختمان نیز موجب افزایش تقاضای انرژی می‌شود. هدف این پژوهش، تحلیل اثرات زیست‌محیطی مصالح رایج ساختمانی و تعیین جایگاه آن‌ها در زنجیره ارزش با رویکرد توسعه‌ پایدار است. در این مطالعه از روش ارزیابی چرخه حیات (LCA) با بهره‌گیری از پایگاه داده‌ Ecoinvent v2.0 استفاده شد. ارزیابی شامل مراحل تولید، حمل‌ونقل، ساخت و دفع نهایی برای مصالح متداول از جمله آجر، سرامیک، سیمان، چوب، فولاد، آلومینیوم، عایق‌ها و شیشه بود. شاخص‌های بررسی‌شده شامل انرژی اولیه، انتشار CO₂، مصرف آب، ضایعات و حمل‌ونقل در چارچوب زنجیره ارزش تعریف شدند. نتایج نشان داد که مصالح طبیعی مانند چوب و الیاف سلولزی کمترین تأثیرات زیست‌محیطی و محصولات صنعتی مانند کاشی، آلومینیوم و فولاد بیشترین تأثیرات را دارند. استفاده از مصالح بازیافتی، سوخت‌های سبز و فناوری‌های نوین تولید می‌تواند انتشار CO₂ و مصرف انرژی را به‌طور محسوسی کاهش دهد. ارزیابی چرخه حیات ابزاری مؤثر برای تصمیم‌گیری آگاهانه در زنجیره ارزش مصالح ساختمانی است. توسعه‌ فناوری‌های پاک، ایجاد پایگاه داده‌ ملی مصالح، و ترویج استفاده از برچسب‌های زیست‌محیطی می‌تواند رقابت مثبت میان تولیدکنندگان و حرکت به‌ سوی ساخت‌وساز پایدار را تقویت کند.

https://svcm.semnan.ac.ir/article_10325_6f3a665028987976deb075ab0e7c6d82.pdf

دانشگاه سمنان مدیریت زنجیره ارزش راهبردی 3092-6386 3 1 2026 04 21 Providing A Framework For Developing Business Models In The Urban Electric Transportation Ecosystem ارائه چارچوبی برای توسعه مدل‌های کسب و کار در اکوسیستم حمل و نقل برقی شهری 23 52 10381 10.22075/svcm.2025.39797.1071 FA بهمن خداپناه استادیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران محمد صارمی عضو هیات علمی پژوهشکده مطالعات فناوری کیارش فرتاش عضو هیات علمی پژوهشکده مطالعات بنیادین علم و فناوری، دانشگاه شهید بهشتی Journal Article 2025 11 21 In many countries, including Iran, the electric vehicle market has not grown significantly despite large subsidies and technological advances. The main reason for this slowdown is the lack of profitable and scalable business models that can turn the limitations of short range, long charging time, and high initial cost into a competitive advantage. Traditional models based on car sales are inefficient for the electric ecosystem and face the classic “chicken and egg” challenge of charging infrastructure and vehicle numbers. The aim of this study is to provide an indigenous framework for developing successful business models in urban electric transportation in Iran. This developmental-qualitative research was conducted with a grounded theory methodology. The statistical population included electric vehicle industry experts, business managers, policymakers, and investors. Snowball sampling continued until theoretical saturation (18 people) was reached, and data were collected through semi-structured interviews and analyzed with three-stage coding (open, axial, selective). The findings showed that 19 core categories were extracted from 113 open codes and were finally organized into a six-dimensional paradigmatic model (causal, contextual, intervening factors, strategies, consequences, and central phenomenon). The results emphasize that the success of new models depends on the transition from subsidy-oriented to service-oriented, redesigning the value proposition, forming multi-stakeholder coalitions, and providing a comprehensive electric mobility solution (vehicle + smart charging + battery sharing + shared services). The presented framework can be used as an operational roadmap for Iranian policymakers, automakers, and investors on the path to realizing clean urban transportation. در بسیاری از کشورها از جمله ایران، بازار خودروهای برقی علی‌رغم یارانه‌های کلان و پیشرفت‌های تکنولوژیکی، رشد چشمگیری نداشته است. دلیل اصلی این کندی، نبود مدل‌های کسب‌وکار سودآور و مقیاس‌پذیر است که بتواند محدودیت‌های برد کوتاه، زمان شارژ طولانی و هزینه اولیه بالا را به مزیت رقابتی تبدیل کند. مدل‌های سنتی مبتنی بر فروش خودرو برای اکوسیستم برقی ناکارآمد بوده و با چالش کلاسیک «مرغ و تخم‌مرغ» زیرساخت شارژ و تعداد خودرو مواجه هستند. هدف پژوهش حاضر، ارائه چارچوبی بومی برای توسعه مدل‌های کسب‌وکار موفق در حمل‌ونقل برقی شهری ایران است. این تحقیق توسعه‌ای-کیفی با روش‌شناسی تئوری زمینه‌ای انجام شد. جامعه آماری شامل خبرگان صنعت خودروهای برقی، مدیران کسب‌وکار، سیاست‌گذاران و سرمایه‌گذاران بود. نمونه‌گیری به شیوه گلوله‌برفی تا رسیدن به اشباع نظری (۱۸ نفر) ادامه یافت و داده‌ها از طریق مصاحبه نیمه‌ساختاریافته جمع‌آوری و با کدگذاری سه‌مرحله‌ای (باز، محوری، انتخابی) تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که از ۱۱۳ کد باز، ۱۹ مقوله محوری استخراج و نهایتاً در مدل پارادایمی شش‌بعدی (عوامل علی، زمینه‌ای، مداخله‌گر، استراتژی‌ها، پیامدها و پدیده مرکزی) سازماندهی شدند. نتایج تأکید می‌کند که موفقیت مدل‌های جدید وابسته به گذار از یارانه‌محوری به خدمات‌محوری، بازطراحی پیشنهاد ارزش، تشکیل ائتلاف‌های چندجانبه و ارائه راه‌حل جامع جابه‌جایی الکتریکی (خودرو + شارژ هوشمند + اشتراک باتری + خدمات اشتراکی) است. چارچوب ارائه‌شده به‌عنوان نقشه راه عملیاتی برای سیاست‌گذاران، خودروسازان و سرمایه‌گذاران ایرانی در مسیر تحقق حمل‌ونقل پاک شهری قابل استفاده است.

https://svcm.semnan.ac.ir/article_10381_0e6b1cc58cb302acf900b069f1916706.pdf

دانشگاه سمنان مدیریت زنجیره ارزش راهبردی 3092-6386 3 1 2026 04 21 Pathology of Problems in Knowledge-Based Companies: A Fuzzy Analytic Hierarchy Process (FAHP) Approach (Case Study: Knowledge-Based Companies Located in the Science and Technology Park of Semnan) آسیب‌شناسی مسائل شرکت‌های دانش‌بنیان: رهیافت تحلیل سلسله مراتبی فازی (مورد مطالعه شرکتهای دانش بنیان مستقر در پارک علم و فناوری دانشگاه سمنان) 53 77 10260 10.22075/svcm.2025.39251.1058 FA محمد امری اسرمی گروه حسابداری، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران. Journal Article 2025 10 03 To identify the problems of knowledge-based companies using fuzzy hierarchical analysis for knowledge-based companies located in the Science and Technology Park of Semnan University during December 2023 to July 2024. A model was designed using semi-structured interviews with experts, and 121 questionnaires were collected, and after examining the reliability of the questions, Confirmatory Factor Analysis was conducted. By Fuzzy-AHP the importance of the dimensions, components and issues of these companies by designing a paired comparison questionnaire and gathering experts' opinions are determined. The results showed that the environmental and financial dimensions are more important than the organizational dimensions. The most important components are marketing, sales and advertising, regulations and control systems, technologies and exchange platforms, sanctions and financial knowledge and skills. The most important issues are the lack of familiarity of technologists with the laws and regulations related to these companies, economic instability and, as a result, the impossibility of predicting and planning for the future, the lack of electronic exchange platforms in the financial field, and the lack of familiarity with the marketing processes of their products. To facilitate the activities of these companies, attention should be paid to environmental, financial and organizational issues. هدف این مطالعه شناسایی مسائل شرکت‌های دانش‌بنیان با بهره‌گیری از تحلیل سلسله مراتبی فازی برای شرکت‌های دانش بنیان مستقر در پارک علم و فناوری دانشگاه سمنان طی دوره آذر 1402 تا تیر 1403 است. الگوی این پژوهش، از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته با خبرگان، طراحی شد و 121 پرسشنامه جمع‌آوری و پس از بررسی پایایی سوالات، تحلیل عاملی تاییدی انجام شد. از پرسشنامه دوم برای مقایسات زوجی ابعاد، مولفه‌ها و مسائل این شرکت‌ها و جمع‌آوری نظر خبرگان استفاده شد. نتایج نشان داد مسائل ابعاد محیطی و مالی مهم‌تر از مسائل ابعاد سازمانی بر شرکت‌های دانش‌بنیان اثر دارند. با اهمیت‌ترین مولفه‌ها به‌ترتیب بازاریابی، فروش و تبلیغات، مقررات و نظام‌های کنترلی، فناوری‌ها و بسترهای مبادلات، تحریم‌ها، و دانش و مهارت‌های مالی است. با اهمیت‌ترین مسائل به‌ترتیب عدم‌آشنایی فناوران با قوانین و مقررات مرتبط با شرکت‌های دانش‌بنیان، عدم‌ثبات اقتصادی و به‌تبع آن، عدم‌امکان پیش‌بینی و برنامه‌ریزی برای آینده، نبود بسترهای تبادل الکترونیکی در حوزه مالی و عدم‌آشنایی با فرآیندهای بازاریابی محصولاتِ شرکت‌های دانش‌بنیان است. بنابراین، جهت تسهیل فعالیت‌های این شرکت‌ها، باید به مسائل محیطی، مالی و سازمانی توجه کرد.

https://svcm.semnan.ac.ir/article_10260_beff585b835d55e20fa4d7b8d626af54.pdf

دانشگاه سمنان مدیریت زنجیره ارزش راهبردی 3092-6386 3 1 2026 04 21 Supply Chain Intelligence Requirements Analysis in Iranian small and medium-sized companies تحلیل الزامات هوشمندسازی زنجیره‌تأمین در شرکت‌های کوچک‌ومتوسط ایران 79 107 10368 10.22075/svcm.2025.39419.1063 FA مهدیه حقیقت کارشناسی‌ارشد، گروه مدیریت صنعتی و فناوری، دانشکده مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران امیراحسان زاهدی استادیار، گروه مدیریت، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اراک، اراک، ایران. Journal Article 2025 10 16 The use of digital technologies in supply chain management leads to more efficient, agile and lean practices. In order to achieve greater competitive advantage, supply chain intelligence is fundamentally essential. Because in today's competitive environment, it is not companies that compete with each other, but their supply chains. Therefore, digital supply chain is the concept that has attracted the most attention to make the supply chain more effective. In recent years, the process of digitalization, with the help of information and communication technology, has been a crucial factor in gaining competitive advantage. Retail, steel manufacturing, food packaging, and construction are among the industries that have begun the process of digitizing their businesses. The term digitization refers to a modern business strategy that goes beyond the single, limited application of technology and involves the systematic and widespread implementation of technology. Digital technologies refer to a set of electronic tools and systems designed to create, store, process, and transmit information digitally. These technologies include software, hardware, networks, and information systems, and can help facilitate communication, automate processes, and analyze data. Digital technologies include 3D printers, robots, artificial intelligence, big data analytics, cloud computing, cybersecurity, the Internet of Things, augmented and virtual reality, and digital twins. However, digitalization is still an emerging phenomenon that requires more administrative insight. Many companies have begun initial efforts to apply smart technologies to their supply chain processes, but the overall transformation of companies towards digitalization is still in its infancy. For effective digital transformation, the organization must create the necessary innovative environment to enable effective action, performance, and continuous improvement, and maintain the necessary enthusiasm and trust among employees. سابقه و هدف: ابزارهای دیجیتال به شرکت‌ها کمک می‌کنند تا با سرعت بیشتری فرآیندهای خود را تنظیم و مسیرهای جدید تأمین را شناسایی کنند و به تقاضاهای متغیر پاسخ دهند. هدف این پژوهش شناسایی و رتبه‌بندی الزامات هوشمندسازی زنجیره تأمین در صنایع ایران بر اساس شدت اثرگذاری است. روش: پژوهش ازنظر جهت‌گیری، کاربردی و ازنظر روش‌شناسی، کمی است که با استفاده‌از راهبرد توصیفی-همبستگی انجام شده‌است. جامعه آماری مدیران و کارشناسان شرکت‌های کوچک‌ومتوسط ایران هستند که 90 نفر به‌روش نمونه‌گیری گلوله‌برفی، انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از ابزار پرسش‌نامه استفاده‌شد که پایایی آن براساس معیار‌های آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی و روایی آن مطابق شاخص‌های AVEو بارعاملی متقابل تأیید شد. جهت تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از مدل‌سازی معادلات ساختاری (SEM) و برای انجام محاسبات از نرم‌افزار Smart PLS 3.0 استفاده‌شد. یافته‌ها: یافته‌ها منجربه شناسایی 6 دسته الزامات شامل زیرساخت‌های فناوری اطلاعات، فرهنگ‌سازی مناسب، حمایت مدیریت ارشد و رهبری تحول، مدیریت تغییر و تطبیق با شرایط جدید، نیروی انسانی متخصص و داده‌های دقیق و به‌موقع، گردید. متغیر «زیرساخت‌های فناوری اطلاعات» با ضریب 621/0 بیشترین تأثیرگذاری و متغیر «داده‌های دقیق و به‌موقع» با ضریب 389/0 کمترین تأثیرگذاری را بر هوشمندسازی زنجیره تأمین دارند. نتیجه‌گیری: برای هوشمندسازی لازم است سخت‌افزارها به‌گونه‌ای طراحی شوند که بتوانند حجم بالای داده‌ها را پردازش کنند و امنیت اطلاعات را تأمین کنند.

https://svcm.semnan.ac.ir/article_10368_a380e77bc87e61f41dd24b75f5ff9a17.pdf

دانشگاه سمنان مدیریت زنجیره ارزش راهبردی 3092-6386 3 1 2026 04 21 Designing a framework for Evaluating and Ranking Humanitarian Supply Chain Sustainability Criteria Using the BWM طراحی چارچوبی برای ارزیابی و رتبه‌بندی معیارهای پایداری زنجیره تامین بشردوستانه با رویکرد بهترین - بدترین 109 128 10460 10.22075/svcm.2026.39879.1075 FA رضا سلیمانی دامنه گروه مدیریت، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه ولی عصر (عج) رفسنجان، رفسنجان، ایران Journal Article 2025 11 29 Background and Objectives: Sustainability in the humanitarian supply chain is considered one of the important challenges of relief organizations, because decision-making in this sector must simultaneously take into account economic, social and environmental criteria under conditions involving resource limitations, uncertainty and the urgent needs of affected people. The purpose of this study is to identify and rank sustainability criteria in the humanitarian supply chain using the best-worst multi-criteria decision-making method. Materials and Methods: First, a set of initial sustainability criteria was identified through a systematic review of the literature. Then, the content validity of these criteria was examined through consultation with experts in the field of humanitarian relief and logistics and by using the CVR index and the final valid criteria were determined. In the next step, experts performed the required pairwise comparisons for the three main dimensions of sustainability and the sub-criteria of each dimension. Local and final weights of the criteria were calculated using BWM linear programming model. Results: The results showed that the social dimension, with a weight of 40 percent, has the highest importance in evaluating the sustainability of the humanitarian supply chain. Among the individual criteria, stakeholder participation and collaboration, financial sustainability, empowerment of local communities, circular economy and supply chain resilience obtained the highest priorities. Conclusion: The findings indicate the key role of social factors and community-based capacity building in improving the efficiency and effectiveness of relief activities. The results of the study can guide decisionmaker in humanitarian organization in resource allocation, operational design and developing sustainability policies during crises. Furthermore, providing recommendations for strengthening the important criteria is considered one of the managerial contributions of this research. سابقه و هدف: پایداری در زنجیره تامین بشردوستانه به عنوان یکی از چالش‌های مهم سازمان‌های امدادرسان مطرح است، زیرا تصمیم‌گیری‌ها در این بخش باید همزمان معیارهای اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی را همراه با محدودیت منابع، عدم‌قطعیت و نیازهای فوری آسیب‌دیدگان در نظر بگیرد. هدف این پژوهش، شناسایی و رتبه‌بندی معیارهای پایداری در زنجیره تامین بشردوستانه با بهره‌گیری از روش تصمیم‌گیری چندمعیاره بهترین - بدترین است. روش: در ابتدا مجموعه‌ای از معیارهای اولیه پایداری با مرور نظام‌مند ادبیات شناسایی شد. سپس روایی محتوایی این معیارها با نظرخواهی از خبرگان حوزه مدیریت امداد و لجستیک بشردوستانه و از طریق شاخص CVR بررسی و معیارهای معتبر نهایی تعیین شد. در گام بعد، خبرگان مقایسه‌های زوجی لازم را برای سه بعد اصلی پایداری و معیارهای زیرمجموعه هر بعد انجام دادند. وزن‌های محلی و نهایی معیارها با استفاده از مدل برنامه‌ریزی خطی بهترین - بدترین محاسبه شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد بعد اجتماعی با وزن 40 درصد بیشترین اهمیت را در ارزیابی پایداری زنجیره تامین بشردوستانه دارد. در میان معیارهای فردی، مشارکت و همکاری ذی‌نفعان، پایداری مالی، توانمندسازی جوامع محلی، اقتصاد چرخشی و تاب‌آوری زنجیره تامین بالاترین اولویت را کسب کردند. نتیجه‌گیری: یافته‌ها بیانگر نقش کلیدی عوامل اجتماعی و ظرفیت‌سازی جامعه‌محور در ارتقای کارایی و اثربخشی فعالیت‌های امدادرسانی است. نتایج پژوهش می‌تواند راهنمایی برای تصمیم‌گیرندگان سازمان‌های بشردوستانه در تخصیص منابع، طراحی عملیات و تدوین سیاست‌های پایداری در شرایط بحران باشد. همچنین ارائه پیشنهادهایی برای تقویت معیارهای مهم، از دستاوردهای مدیریتی این پژوهش به شمار می‌رود.

https://svcm.semnan.ac.ir/article_10460_277adcfd9c1c15c96e266614f0e157aa.pdf

دانشگاه سمنان مدیریت زنجیره ارزش راهبردی 3092-6386 3 1 2026 04 21 Design and Validation of a Community-Based Governance Model to Enhance the Value Chain of Medicinal Plants, Case Study: Delfan County طراحی مدل و اعتبارسنجی حکمرانی مردم‌پایه برای ارتقای زنجیره ارزش گیاهان دارویی مطالعه موردی: شهرستان دلفان 129 154 10362 10.22075/svcm.2025.39697.1067 FA سیده زهرا احمدی گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران. محسن جعفری دکتری جامعه شناسی مسائل اجتماعی ایران، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران Journal Article 2025 11 13 Background and Objective: Integrating value chain development with community-based governance provides a solid foundation for achieving sustainable local development. This research aimed to design a community-based governance model to enhance the value chain of medicinal plants in Delfan County. Methods: This applied study was conducted using a mixed-methods (qualitative-quantitative) approach. In the qualitative phase, semi-structured interviews were conducted with 30 experts and key stakeholders, and the data were analyzed using MAXQDA software and content analysis coding. In the quantitative phase, 400 local beneficiaries were selected through stratified random sampling, and data were collected using a researcher-made questionnaire. Quantitative data analysis was performed using Structural Equation Modeling (SEM) in SmartPLS software and the Analytic Hierarchy Process (AHP). Findings: Data analysis led to the identification of three key components: organized local participation, targeted government support, and the application of indigenous technology. Quantitative findings revealed that local participation had the greatest direct impact on the sustainability of the value chain (β = 0.76, p < 0.001). Targeted government support (β = 0.68, p < 0.01) and indigenous technology (β = 0.72, p < 0.001) also showed significant effects on strengthening the value chain. Based on AHP analysis, regional branding (weight 0.28) and cooperative empowerment (weight 0.23) were identified as the highest priority strategies. Finally, the final research model was designed and presented across three levels: institutional, production, and market. Conclusion: The presented model serves as an indigenous and context-specific framework, integrating local knowledge with institutional support to provide a networked and participatory governance structure for the medicinal plant value chain. It is adaptable and generalizable to other similar regions in Iran. سابقه و هدف: این پژوهش با هدف طراحی یک مدل حکمرانی جامعه‌محور برای ارتقای زنجیره ارزش گیاهان دارویی در شهرستان دلفان انجام شد. روش: این مطالعه از نوع کاربردی و با رویکرد ترکیبی (کیفی-کمی) اجرا گردید. در مرحله کیفی، با 30 نفر از خبرگان و ذی‌نفعان کلیدی مصاحبه نیمه‌ساختاریافته انجام شد و داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار MAXQDA و روش کدگذاری تحلیل محتوا شد. در مرحله کمی، 400 بهره‌بردار محلی با روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب و داده‌ها با استفاده از پرسشنامه محقق‌ساخته گردآوری شد. تحلیل داده‌های کمی با بهره‌گیری از مدل‌سازی معادلات ساختاری (SEM) در نرم‌افزار SmartPLS و فرآیند تحلیل سلسله‌مراتلی (AHP) انجام گرفت. یافته‌ها: تحلیل داده‌ها منجر به شناسایی سه مؤلفه کلیدی شد: مشارکت سازمان‌یافته محلی، حمایت هدفمند دولت و به‌کارگیری فناوری بومی. یافته‌های کمی نشان داد که مشارکت محلی بیشترین تأثیر مستقیم را بر پایداری زنجیره ارزش دارد (β = 0.76, p < 0.001). حمایت دولتی هدفمند (β = 0.68, p < 0.01) و فناوری بومی (β = 0.72, p < 0.001) نیز تأثیرات معناداری بر تقویت زنجیره ارزش نشان دادند. بر اساس تحلیل AHP، برندسازی منطقه‌ای (وزن 28/0) و توانمندسازی تعاونی‌ها (وزن 23/0) به عنوان اولویت‌دارترین راهبردها شناسایی شدند. در نهایت، مدل نهایی پژوهش در سه سطح نهادی، تولیدی و بازار طراحی و ارائه گردید. نتیجه‌گیری: مدل ارائه‌شده به‌عنوان یک الگوی بومی و زمینه‌مند، ضمن تلفیق دانش بومی با حمایت‌های نهادی، چارچوبی شبکه‌ای و مشارکتی برای حکمرانی زنجیره ارزش گیاهان دارویی ارائه می‌دهد که قابلیت انطباق و تعمیم در سایر مناطق مشابه ایران را دارا می‌باشد.

https://svcm.semnan.ac.ir/article_10362_e76474f841ce00516fe699e1f30b9677.pdf