دانشگاه سمنان مدیریت زنجیره ارزش راهبردی 3092-6386 3 1 2026 04 21 A Framework for Integrating Life Cycle Assessment into Building Value Chain Management: An Environmental and Economic Analysis چارچوبی برای تلفیق ارزیابی چرخه حیات در مدیریت زنجیره ارزش ساختمان: یک تحلیل زیست‌محیطی و اقتصادی 1 21 10325 10.22075/svcm.2025.39486.1065 FA امید رضائی فر گروه مهندسی عمران، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران. 0000-0002-4753-7775 محمد سرجوقیان گروه مهندسی عمران، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران 0009-0002-3397-5499 سیده مرضیه قیامی تکلیمی گروه مهندسی عمران، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران Journal Article 2025 10 24 The extensive consumption of raw materials in the construction industry has led to the overexploitation of natural resources and a significant increase in energy use throughout various construction phases. The selection of materials with high embodied energy not only raises energy demand during production but also contributes to higher operational energy consumption over the building’s service life. The objective of this study is to analyze the environmental impacts of common building materials and determine their position within the value chain from a sustainable development perspective. The research employed the Life Cycle Assessment (LCA) method using data from the Ecoinvent v2.0 database. The assessment covered the stages of material production, transportation, construction, and end-of-life disposal for widely used materials such as brick, cement, wood, steel, aluminum, insulation materials, and glass. The evaluated indicators included primary energy demand, CO₂ emissions, water consumption, waste generation, and transportation impacts, all analyzed within the framework of the construction value chain. <br />The findings revealed that natural materials such as wood and cellulosic fibers have the lowest environmental impacts, whereas industrial materials like tiles, aluminum, and steel exhibit the highest. The use of recycled materials, green fuels, and advanced manufacturing technologies can significantly reduce CO₂ emissions and overall energy demand. LCA thus serves as an effective tool for informed decision-making within the building material value chain. Furthermore, promoting clean technologies, establishing national databases for building materials, and encouraging the use of environmental labeling can foster healthy competition among producers and advance the transition toward sustainable construction practices. مصرف گسترده‌ مواد خام در صنعت ساختمان منجر به استفاده‌ بی‌رویه از منابع طبیعی و افزایش مصرف انرژی در مراحل مختلف ساخت‌وساز شده است. انتخاب مصالح با انرژی بالا، نه تنها در مرحله‌ تولید، بلکه در طول عمر بهره‌برداری ساختمان نیز موجب افزایش تقاضای انرژی می‌شود. هدف این پژوهش، تحلیل اثرات زیست‌محیطی مصالح رایج ساختمانی و تعیین جایگاه آن‌ها در زنجیره ارزش با رویکرد توسعه‌ پایدار است. در این مطالعه از روش ارزیابی چرخه حیات (LCA) با بهره‌گیری از پایگاه داده‌ Ecoinvent v2.0 استفاده شد. ارزیابی شامل مراحل تولید، حمل‌ونقل، ساخت و دفع نهایی برای مصالح متداول از جمله آجر، سرامیک، سیمان، چوب، فولاد، آلومینیوم، عایق‌ها و شیشه بود. شاخص‌های بررسی‌شده شامل انرژی اولیه، انتشار CO₂، مصرف آب، ضایعات و حمل‌ونقل در چارچوب زنجیره ارزش تعریف شدند. <br />نتایج نشان داد که مصالح طبیعی مانند چوب و الیاف سلولزی کمترین تأثیرات زیست‌محیطی و محصولات صنعتی مانند کاشی، آلومینیوم و فولاد بیشترین تأثیرات را دارند. استفاده از مصالح بازیافتی، سوخت‌های سبز و فناوری‌های نوین تولید می‌تواند انتشار CO₂ و مصرف انرژی را به‌طور محسوسی کاهش دهد. ارزیابی چرخه حیات ابزاری مؤثر برای تصمیم‌گیری آگاهانه در زنجیره ارزش مصالح ساختمانی است. توسعه‌ فناوری‌های پاک، ایجاد پایگاه داده‌ ملی مصالح، و ترویج استفاده از برچسب‌های زیست‌محیطی می‌تواند رقابت مثبت میان تولیدکنندگان و حرکت به‌ سوی ساخت‌وساز پایدار را تقویت کند. https://svcm.semnan.ac.ir/article_10325_47e57c4836ae0c44f774f9d8497e0b4f.pdf